بهترین و کاملترین کتاب

×                  قرآن دارای 6236 آیه است

×                  قرآن دارای 114 بسم الله الرحمن الرحیم است

×                  آیه 288 سوره بقره به آیه وام دادن نیز معروف است و بزرگترین آیه قران

×                  کوچکترین آیه قرآن « مدها متان » در سوره الرحمن است .

        

       بهترین شب در قرآن شب قدر است

×                  بهترین سوره قرآن « یس » است

×                  سوره « حمد » به مادر قرآن معروف است

×                   سوره فجر به سوره امام حسین (ع) معروف است

×                  سوره های اسراء حدید ، حشر ، صف ، جمعه ، نفابن ، واعلی به مسبحات مشهورند . 

×                  86 سوره قرآن مکی ، و 28 سوره مدنی است

 ×                  سوره « یس » به قلب قرآن مشهور است

×                  سوره های سجده ، فصلت ، نجم و علق عزانم مشهورند .

×                  سوره حمد به زبان بندگان نازل شده است .

×                  قرآن کریم در سوره « حمد » خلاصه شده است .

×                   سوره توبه « بسم الله الرحمن الرحیم » ندارد

×                  سوره الرحمن به « عروس » قرآن معروف است

×                  سوره نمل دو « بسم الله الرحمن الرحیم » دارد

×                  سوره حمد دو مرتبه بر پیامبر اکرم (ص) نازل شده یک بار در مدینه و یک بار در مکه

×                  در سوره « همزه » از افراد عیبجو انتقاد شده است

 ×                  سوره های « فلق » و « ناس » به معوذتین معروفند

 ×                  سوره عادیات منسوب به حضرت علی (ع) است

×                  سوره اسراء به « بنی اسرائیل » معروف است

×                  سوره ای که در شان اهل بیت (ع) نازل شده است سوره « دهر » است .

×                  سوره « حجرات » سوره اخلاق و ادب است

 ×                  داستان گوساله پرستی بنی اسرائیل در سوره « طه » بیان شده است .

×                  آیه الکرسی در سوره بقره قرار دارد .

×                  آیه معروف « و ان یکاد الذین کفروا ... » در سوره قلم قرار دارد . ×                  دعای « ربنا آتنا فی الدنیا حسنه ... » در سوره بقره آیه 201 می باشد .

×                  در آیه 7 سوره احزاب نام پنج تن از پیامبران اولوالعزم  بیان شده است .

 ×                  آیه معروف « امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف و السو ء » در سوره نمل آیه 62 می باشد .

×                  آیه ای که سر بریده امام حسین (ع) در شام تلاوت فرمودند آیه 9 سوره کهف می باشد .

×                  آیه حجاب در سوره نور آیه 31 می باشد .

×                  آیه مشهور ولایت در سوره مائده آیه 55 می باشد .

×                  آیه ای که 5 وقت نمازهای یومیه در ان آمده است در سوره اسراء و آیه 78 می باشد .

×                  در آیه 6 سوره مائده مراحل وضو بیان شده است 

 ×                  به آیه « اناالله و انا الیه راجعون » « استرجاع » می گویند . ×                  منفورترین کار حلال نزد خداوند « طلاق » است .

×                  داستان معراج حضرت محمد (ص) در سوره اسراء بیان شده است  .

×                  حضرت عیسی (ع) هم اکنون زنده است .

×                  حضرت یحیی (ع) به خاطر حمایت از عفعت و حجاب به شهادت رسید .

×       نام گرامی پیامبر (ص) 5 بار در قرآن آمده است ، 4 بار به نام محمد (ص) و یک بار به نام احمد در سوره صف آیه 6 .

×                  پیامبری که به هم سخن خدا ملقب شده است حضرت موسی (ع) « کلیم الله » می باشد .

 ×                  حضرت نوح به « شیخ الانبیاء » معروف است .

×                  حضرت هود بر قوم عاد مبعوث شد .

×                  لقب حضرت محمد (ص) حبیب الله است .

×                  پیامبر اکرم (ص) هنگام تلاوت آیه 61 سوره یونس می گریست . ×       پیامبرانی که با همدیگر در یک زمان می زیستند عبارتند از ( ابراهیم و لوط ) ، ( یوسف و یعقوب ) ، ( موسی و هارون) .

×                  حضرت ایوب (ع) نمونه صبر و بردباری بود .

×                  کتاب حضرت داود (ع) زبور بود .

×                  حضرت ابراهیم (ع) جد اول حضرت محمد (ص) بوده اند . ×                  حضرت زکریا کفالت حضرت مریم را بر عهده داشت .

×       آیه 86 سوره هود اولین آیه ای است که حضرت مهدی (ع) هنگام ظهورشان بر زبان مبارکشان جاری می سازد .

 ×                  آیه 3 سوره مائده که درباره خلافت و جانشینی علی (ع) است آخرین آیه ای است که نازل شده است .

×                  سوره ای که در شأن حضرت زهرا (س) نازل شده « کوثر » است . ×                  دختر حضرت شعیب (ع) به عفت و حیا مشهور است .

×                  دو زن نمونه که قرآن به آنها اشاره نموده است عبارتند از : آسیه زن فرعون ، مریم مادر عیسی (ع)

×                  زن ابو لهب هیزم کش جهنم است .

×                  دو زن که به گمراهی از آنها نام برده شده است عبارتند از : زن لوط و زن نوح .

×       ستمگرانی که نامشان در قرآن آمده عبارتند از : جالوت ، هامان ، سامری ، نمرود ، فرعون ، قارون و ابولهب .

×                  حیوانی که نمرود را به هلاکت رساند « پشه » بود .

×                  پرندگانی که لشکریان ابرهه را به هلاکت رساندند « ابابیل » نام داشتند .

×                  اصحاب کهف 309 سال در غار خواب بودند .

×                  حیوانی که همراه اصحاب کهف به غار پناه برد سگ بود .

 ×                  لقب حضرت یعقوب (ع) اسرائیل است .

 ×                  قرآن طی مدت 23 سال بر پیامبر اکرم (ص) نازل شده است . ×                  اولین گرد آورنده قرآن حضرت علی (ع) بود .

×                  نخستین مفسر قرآن حضرت علی (ع) بود

×                  نگاه کردن به قرآن کریم عبادت است

×                  سید رضی جمع آوری کننده سخنان حضرت امیرالمومنین در نهج البلاغه است .

×                  نهج البلاغه 239 خطبه ، 79 نامه و 480 حکت ( اندرز  ) دارد . ×                  ماههای حرام در سال ، چهار ماه ذی القعده ، ذی الحجه ، محرم و رجب .

×                  حضرت نوح ، ابراهیم ، موسی ، عیسی و محمد (ص) 5 پیامبر اولوالعزم هستند .

×                  صفات مومنان در سوره شوری ، اهل توکلند ، اهل اطلاعات و نماز ، اهل مشورت ، اهل انفاق هستند

×       در سوره حجرات به سه نوع ادب اشاره می کند . ادب در برابر خدا ، ادب در برابر رسول خدا و ادب مردم در مقابل یکدیگر .

×                  هدف از آفرینش انسانها عبادت خداست .

×       آیه شریفه ، ( ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنو صلو علیه و سلمو تسلیما ) در سوره احزاب آیه 56 می باشد .

×                  خمس که یکی از فروع دین است در آیه 41 سوره انفال بر مسلمانان واجب شده است .

×       نام
دیگر قرآن ( فرقان ) جدا کننده حق از باطل است . در سوره فصلت آمده : اعضا
بدن انسان در روز قیامت به سخن در می آید و به اموری شهادت می دهند .

قرآن چگونه نازل شد؟

قرآن کریم، بهترین و زیباترین کلامی
است که خداوند حکیم نازل کرده است.
قرآن، ماندگارترین اثر وحیانی است که از
ملکوتِ آسمان بر زمین فرود آمده و
عظیم ترین و کامل ترین، دین را برایِ
بشریّت به ارمغان آورده است. یکی از
محورهای مهمِ مباحث علوم قرآنی، بحث
نزول قرآن، چگونگی آن، زمان و مدّت
نزول، انواع و مراتب نزول قرآن است. بعد از
بیان چند بحث مقدماتی به بحث نزول
قرآن، می پردازیم.

1. اولین آیه و سوره نازل شده

درباره این که، کدام آیه یا سوره، برای
اولین بار بر پیامبر(ص) نازل شده در میان
صاحب نظران، اختلاف نظر وجود دارد. در
این زمینه چهار نظر بیان شده است:

الف: آیات سه یا پنج ابتدای سوره علق؛

ب: آیه اول سوره مدّثر؛

ج: آیه بسم اللّه  الرحمن الرحیم؛

د: سوره حمد.

2. آخرین آیه و سوره

در بسیاری از روایات آمده است: آخرین
آیه ای که بر پیامبر نازل شد، آیه 281 سوره
بقره بود. برخی دیگر گفته اند: آخرین آیه، آیه
اکمال دین (مائده / 3) می باشد. درباره آخرین
سوره نیز بین دو سوره نصر و برائت،
اختلاف نظر هست، هر چند سوره نصر، که
در سال فتح مکه (هشتم هجری) نازل شده
است، از قوّت بیشتری برخوردار است. زیرا
فقط آیات نخستین سوره برائت، پس از فتح
مکه (سال نهم) نازل شده است.

3. زمان نزول آیات

آنچه از آیات قرآن به دست می آید،
بیانگر نزول قرآن در شبی از شب های ماه
مبارک رمضان است:

1. «شَهرُ رَمَضانَ الَّذِی اُنزِلَ فیهِ
القُرءانُ» (بقره / 185)

2. «اِنّا اَنزَلنـهُ فی لَیلَةٍ مُبـرَکَةٍ»
(دخان / 3)

3. «اِنّا اَنزَلنـهُ فی لَیلَةِ القَدر» (قدر / 1)

از آیه اول بدست می آید که قرآن در ماه
رمضان نازل شده است. از آیه دوم می توان
دریافت که این نزول، دریک شب مبارکی
انجام گرفته است. با توجه به این دو آیه،
روشن می شود که این شب مبارک، یکی از
شب های ماه رمضان است. در آیه سوم،
خداوند می فرماید: «ما قرآن را در شب قدر
نازل کردیم.» از ضمیمه این سه آیه، می توان
چنین نتیجه گرفت: در ماه رمضان، شب
بابرکتی به نام شب قدر، وجود دارد که قرآن
در آن شب، نازل شده است. در ضمن روشن
است که آن شب عظیم، یک شب است و نه
چند شب. بنابراین، زمان نزول قرآن، در یک
شبِ قدر از شب های ماه رمضان می باشد.

سؤالی که در این جا، قابل طرح است،
اینکه: شب قدر، کدام یک از شب های این
ماه مبارک رمضان است؟

در این زمینه، آیات قرآن، بیانی ندارند.
در روایات نیز، شب های مختلفی، به عنوان
شب قدر، معرّفی شده است. از جمله: شب
نیمه شعبان، شب اول، هفدهم، نوزدهم،
بیست و یکم، بیست و سوم، بیست و
چهارم، بیست و پنجم و بیست و هفتم ماه
رمضان. با توجه به روایات این باب،
شب های بیست و یک و بیست و سه، از
تأکید بیشتری برخوردار می باشد. از امام
صادق(ع) سؤال شد، شب قدر کدام شب
است؟ فرمودند: «آن را در یکی از دو شب
بیست و یک و بیست و سه، جستجو کن».

زراره از امام صادق(ع) روایت کرده است
که حضرت فرمود: «شب نوزدهم، شب تقدیر،
شب بیست و یکم شب تعیین و شب بیست و
سوم، شب ختم و امضای امر است.»

بنابراین در نزد شیعه، شب قدر در میان
یکی از دو شب بیست و یک و بیست و سه،
مورد تردید است. هرچند با توجه به برخی از
روایات دیگر، شب بیست و سوم، دارای
قوّت بیشتری است. شیخ صدوق می گوید:
«مشایخ ما اتفاق نظر دارند که شب قدر، شب
23 ماه رمضان است.» با توجه به این سخن،
نزول قرآن در یکی از دو شب بیست و یک یا
بیست و سه ماه رمضان، واقع شده است.

4. رابطه نزول قرآن با بعثت
پیامبر(ص)

سؤالی که قابل طرح است، اینکه: چگونه
قرآن در شب قدرِ ماه رمضان، نازل شده
است. در حالی که بعثت پیامبر، بنابر قول
مشهور، در بیست و هفت رجب بوده است؟
به عبارت دیگر: آیا بعثت پیامبر همزمان با
نزول قرآن در ماه رمضان بوده است؟ ابتدا
باید روشن شود که پیامبر در هنگام بعثت،
چند سال داشته اند. دیدگاه های مختلفی در
این باره، وجود دارد. در بسیاری از روایات،
سنّ شریف آن حضرت، 40 سال، و در
برخی دیگر از روایات، 43 سال ذکر شده
است. البته با توجه به دلایل، قرائن و شواهد
مختلف، قول چهل سالگی ترجیح دارد.

هم چنین درباره زمان بعثت، سه احتمال
داده شده است: الف: یازدهم و دوازدهم ربیع
الاول سال چهلم عام الفیل. ب: بیست و
هفتم رجب. ج: ماه مبارک رمضان.

از میان روایاتی که بیانگر این سه دیدگاه
است، روایاتی که ماه رجب را ماه بعثت آن
حضرت می دانند، بر دیگر روایات ترجیح
داده می شود: این ترجیح به دلیل زیر
می باشد: 1ـ درباره ماه رجب، سیزده روایت
وجود دارد؛ در حالی که درباره ربیع الاول
بیش از سه روایت و درباره بعثت آن حضرت
در ماه رمضان، بیش از دو روایت به دست
نیامده است. 2ـ روایات مربوط به ربیع الاول
و ماه رمضان، در مورد تاریخ روز بعثت
اختلاف دارند؛ در حالی که روایات مربوط به
ماه رجب، به اتفاق، روز مبعث را بیست و
هفتم رجب می دانند.

به طور کلی درباره همزمانی یا عدم
همزمانی آغاز نزول قرآن با شروع بعثت
پیامبر(ص) دو دیدگاه در بین صاحب نظران
وجود دارد: الف: برخی معتقدند که بعثت
پیامبر با نزول پنج آیه نخست سوره علق،
آغاز شده است. لذا، زمان بعثت در ماه
رمضان خواهد بود.

ب: در مقابل عدّه ای می گویند که، ابتدا،
آن حضرت، در ماه رجب به پیامبری انتخاب
شدند، سپس در ماه رمضان، همان سال یا
سال بعد، قرآن بر ایشان نازل شد. بنابراین
بعثت پیامبر، همزمان با نزول قرآن نبوده
است.

5. مراحل نزول قرآن

الف: پیش از نزول: بررسی آیات آغازین
سوره های قرآن ـ که ناظر به چگونگی
اوصاف قرآن باشد ـ نشان می دهد که قرآن
پیش از نزول آن، نزد خداوند، در «امّ
الکتاب» که همان لوح محفوظ و کتاب
مکنون است، دارای اوصافی مانند: علیٌّ،
مبینٌ و حکیمٌ بوده است.

ب: مرحله نزول: قرآن کریم در این
مرحله، تفصیل یافته و اوصاف جدیدی به
خود گرفته است: «کِتابٌ اُحکِمَت ءایـاتُهُ ثُمَّ
فُصِّلَت»، «وقُرءانـًا فَرَقنـاهُ» و «لِسانٌ
عَرَبیٌّ مُبین». در این مرحله، هدف از
نزول قرآن، قراءت، تلاوت، ابلاغ، هدایت،
تعقل، تذکّر، شفا، رحمت، تعلّم، اتّباع و...
می باشد.

این مراحلِ نزول قرآن، نشانگر ذومراتب
بودن آن است. قرآن، کتابی الهی و دارای
مراتب مختلف است. مرتبه والای آن، همان
امّ الکتاب است که حقیقتی نزد خدای حکیم
دارد. مرحله دیگر آن در دست فرشتگان و
مرتبه نازلِ آن در دست مردم و به زبان
عربی فصیح و آشکار است.

6. نوع نزول قرآن

درباره واژه نزول و مشتقات آن در قرآن،
آیات مختلفی وجود دارد. در برخی از این
آیات، نزول قرآن به صورت مطلق ذکر شده
است: «کِتابٌ اَنزَلناهُ اِلَیکَ» در برخی
دیگر، از نزول تدریجی قرآن، سخن رفته
است: «کِتابٌ اُحکِمَت آیاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَت» و
«وهُوَ الَّذی اَنزَلَ اِلَیکُمُ الکِتابَ مُفَصَّلاً».
بنابر ادعا برخی از صاحب نظران، آیاتی از
قرآن، اشاره به نزول دفعی و مجموعی قرآن
دارند: «اِنّا اَنزَلناهُ فی لَیلَةِ القَدر» و «ولا
تَعجَل بِالقُرءانِ مِن قَبلِ اَن یُقضی اِلَیکَ
وحیُهُ»، «لا تُحَرِّک بِهِ لِسانَکَ لِتَعجَلَ
بِه». دلالت این آیات بر نزول دفعی بدین
قرار است:

چون آیات قرآن یک بار به صورت
جمعی در شب قدر بر پیامبر نازل شده بود.
لذا به هنگام نزول تدریجی آیات، پیامبر
عجله می کرد و بر جبرییل پیشقدم می شد و
آیات را می خواند. این نشان می دهد که آن
حضرت، قبل از نزول تدریجی آیات، از قرآن
اطلاع داشته است. بنابراین خداوند دستور
می دهد که در این کار عجله نکن و چیزی از این
قرآن را بر مردم قراءت و تلاوت نکن تا اینکه
وقت مناسب ابلاغ و تبلیغ آن برسد.

با توجه به این آیات و آیات مشابه دیگر،
درباره نوع نزول قرآن، دیدگاه های متفاوتی
در بین صاحب نظرانِ علوم قرآنی مطرح
شده است. برخی می گویند قرآن ابتدا به
صورت دفعی و یکپارچه در شب قدر از لوح
محفوظ بر آسمان دنیا (بیت المعمور یا بیت
العزّة) و یا بر قلب پیامبر(ص) نازل شد و از
آنجا در طول مدت رسالت آن حضرت،
توسط جبرییل امین دوباره بر پیامبر، نازل
گشته است.

امّا عده ای دیگر می گویند که قرآن فقط
به صورت تدریجی و در مدّت رسالت پیامبر
اسلام، به تناسب شرایط زمانی و مکانی و
وقوع حوادث و رخدادهای گوناگون، در قالب
آیه ها و سوره های موجود، نازل شده است.
البته در کنار این دو قول مشهور، اقوال
مختلف دیگری نیز وجود دارد که به برخی از
آن ها اشاره ای کوتاه می شود. قرآن در بیست
یا بیست و سه شب قدر هر سالِ دوران
رسالت، بر آسمان دنیا نازل شده است. یعنی
در شب قدر هر سالِ مدت رسالت پیامبر آن
اندازه از قرآن که مورد نیاز آن سال بوده،
یک جا بر آن حضرت نازل شده است.
سپس همان آیات و سوره ها، به تدریج در
طول آن سال، دوباره بر پیامبر توسط فرشته
وحی فرود می آمد.

در کنار این اقوال، برخی دیگر،
توجیهاتی درباره نزول دفعی قرآن، بیان
داشته اند که در این جا به سخن شیخ صدوق
و علاّمه طباطبایی اشاره ای می شود: شیخ
صدوق می گوید: منظور از نزول دفعی قرآن
بر پیامبر در شب قدر، علم و آگاهی یافتنِ آن
حضرت به محتوای کلی قرآن است.
علامه طباطبایی می فرماید: «قرآن کریم
دارای دو وجود است: وجود ظاهری تفصیل
یافته در قالب الفاظ و عبارات است. وجود بسیط
که از هرگونه تجزیه، تفصیل و الفاظ خالی
می باشد. وجود باطنی قرآن، در شب قدر بر قلب
آن حضرت نازل شد، سپس به تدریج وجود
ظاهری آن، در مدت رسالت پیامبر، نازل
گردید.»

منشأ پیدایش دو دیدگاه کلی
نزول دفعی و تدریجی قرآن

برخی تصور کرده اند که واژه «انزال» از
باب افعال به معنای نزول دفعی است و واژه
«تنزیل» از باب تفعیل به معنای نزول
تدریجی است. و هم چنین، روایاتی که در
آنها به این تفصیل نزول دفعی و تدریجی
آمده است، باعث پیدایش این دو دیدگاه
شده است.

بررسی واژه انزال و تنزیل در لغت و قرآن:
در لغت، هر دو واژه از ماده نزول به معنی
فرود آمدن است. در کتبِ لغت، معنای
دفعی، از معانی باب افعال ذکر نشده
است. در معانی باب تفعیل، از معنای
تکثیر و مبالغه، نام برده شده است. لذا،
انزال و تنزیل هر دو متعدی ماده نزول
هستند و فرقی باهم ندارند. استفاده معنی
دفعی یا تدریجی از آن دو، نیاز به قرینه
خاص در هر مورد، دارد.

در آیات قرآن کریم نیز، این دو واژه در
معانی متعددی به کار رفته است: در آیات
ذیل «انزال» در معنی تدریج استفاده شده
است: «وکَذلِکَ اَنزَلناهُ آیاتٍ بَیِّناتٍ» (حج/16)،
«واَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً» (بقره / 22) واژه
«تنزیل» در معنی نزول دفعی، به کار رفته
است: «لَولا نُزِّلَ عَلَیهِ القُرءانُ جُملَةً واحِدَةً»
(فرقان / 32)، «تَنزیلٌ مِن رَبِّ العالَمین» (واقعه /
80)، «ونَزَّلناهُ تَنزیلا» (اسراء / 106)

در آیات دیگر، انزال و تنزیل، هر دو به
یک معنا استعمال شده اند و آن معنی واحد،
مطلق نزول، مورد نظر است: «واَنزَلنا اِلَیکَ
الذِّکرَ» (نحل / 44)، «وقالوا یـاَیُّهَا الَّذی نُزِّلَ
عَلَیهِ الذِّکرُ» (حجر / 6). اگر در این دو آیه، انزلنا
را به معنی نزول دفعی و «نزّل» را به معنی
نزول تدریجی بگیریم، ترجمه آیه چنین
خواهد شد: «ما قرآن را به طور دفعی بر تو نازل
کردیم، تا تو قرآن را که به طور تدریجی نازل
شده است برای مردم تفسیر کنی.»؛ و حال آن
که این ترجمه صحیح نمی باشد.

با توجه به موارد کاربرد مختلف این دو
واژه در قرآن و نیز معانی لغوی آن دو،
ادعای نزول دفعی در «انزال» بدون
دلیل  است و اثبات آن در تمامی مواردِ
استفاده شده در قرآن، کاری بس مشکل
می باشد.

لذا، در این واژه ها، معنای دفعی و
تدریجی، نیاز به قرینه دارد که در هر آیه باید
به طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرد تا
روشن شود که با توجه به قرائن، دلالت بر
کدام معنا دارد.

برخی از سؤالاتی که از صاحبانِ دیدگاه
نزول دفعی، باید پرسیده شود این است:
1. چه ضرورتی ایجاب می کرد که قرآن، دو
نزول داشته باشد، یکی دفعی و در آسمان،
دیگری تدریجی و در زمین، با این که یک
نزول، آن هم تدریجی کفایت می کرد؟

2. مراد از بیت العزّة یا بیت المعمور
چیست؟

3. بعد از جمله «شهر رمضان الذی انزل
فیه القرآن» می فرماید: «هدی للنّاس» این
دلالت دارد که قرآنِ نازل شده، راهنما و
هدایت گر مردم است و این صفات با آن که
قرآن در آسمان (بیت العزّة یا بیت المعمور)
باشد، سازش ندارد. زیرا چنان قرآنی، آن هم
در آسمان، چگونه هدایت گر مردم خواهد
بود؟

با توجه به بیانات فوق، نمی توان نزول
دفعی قرآن را پذیرفت. زیرا در آیات قرآن،
افرادی مورد خطاب قرار گرفته اند، که در
هنگام خطاب، حضور نداشته اند. در قرآن،
آیات ناسخ و منسوخ، عام و خاص، مطلق و
مقیّد، مبهم و مبیّن، بسیار است، که
مقتضای این موارد، تأخیر زمانی برخی از

آیات، از برخی دیگر است. هم چنین، در
برخی از روایات، نظیر: روایات مربوط به
اصحاب کهف و مسئله ظهار آمده است: گاه
مردم اموری را از پیامبر سؤال می کردند و آن
حضرت می فرمود: در این زمینه به من
چیزی وحی نشده است، لذا در انتظار بمانید
تا خداوند درباره آن به من آیاتی را

/ 8 نظر / 54 بازدید
مطهره

[دست]

هانیه

خیلی جالب و مفید بود

پریسا

چه قدر به درد بخور مرسی کلی می شه ازش استفاده کرد.... چرا سوره ی توبه بسم الله الرحمن الرحیم نداره؟

هانیه

چون خدا خشمشو نسبت به گنه کاران نشان می ده ؟

الـــــــــــهه

ســــَلآم دوســــت عـــَزیـــزَم : آپـــَم ، اگــــه بیــآی و دَرد نوشـــت هــامــو بخــونی خــوشحــآل می شــَم . [بوسه]

♣ مهرانه ♣

سلام نیایش جوووووون من واقعا متاسفم که دیر اومدم یه هفته مونده یه امتحانا نتم قطع شد الانم که امتحانا شروع شده [سبز] خیلی کمتر می تونم بیام بازم ازت معذرت می خوام مطالبت عالیه بعد امتحانا جبران می کنم ! [ماچ]

انیس

قران باید الگوی همه ی ما باشه